شهید مطهری (دعا)
صرف نظر از اجر و پاداشی که برای دعا هست و صرف نظر از اثر استجابتی که دعا دارای آن است ،
دعا اگر از حدّ لقلقه زبان بگذرد و دل با زبان هماهنگ شود ، روح انسان به پرواز در می آید و مثل این
است که انسان خود را غرق در نور می بیند . شرافت گوهر انسانیت را در آن وقت احساس می کند .
آن وقت ، خوب درک می کند که در دیگر وقت ها که چیزهای کوچک او را به خود مشغول داشته بود و
او را آزار می داد ، چه قدر پست و ناچیز بود . انسان وقتی از غیر خدا چیزی می خواهد ، احساس ذلّت
می کند و وقتی از خدا می خواهد ، احساس عزت . اولیای خدا هیچ چیزی را به اندازه دعا خوش نداشتند .
همه خواهش ها و آرزوهای دل خود را با محبوب واقعی در میان می گذاشتند و بیش از آنکه به خواسته های
خود اهمیت بدهند ، به راز و نیاز اهمیت می دادند . آنها که لذت دعا و انقطاع از خلق به خالق را چشیده اند ،
هیچ لذتی را بر این لذت مقدم نمی دارند .
12 اردیبهشت ، سالروز شهادت استاد مرتضی مطهری گرامی باد .